Przesyłanie tekstów

Wytyczne dla autorów

1. Wymogi ogólne

• Przyjmujemy wyłącznie teksty oryginalne, nigdzie dotychczas niepublikowane.

• Tekst należy przygotować w formacie Microsoft Word (.doc lub .docx).

• Tekst główny oraz przypisy (przypisy dolne) należy zapisać czcionką Times New Roman:

  • tekst główny: rozmiar 12, interlinia 1,5,

  • przypisy: rozmiar 10, interlinia 1,5,

  • marginesy: domyślne (2,5 cm).

• Prosimy ograniczyć do minimum formatowanie tekstu, nie stosować automatycznego dzielenia wyrazów.

• Tytuły i śródtytuły: styl „normalny” (bez wielkich liter i pogrubienia); śródtytuły można wyróżnić numeracją lub wielkością czcionki.

• Tekst musi być wyczyszczony z podwójnych spacji, nie powinien zawierać wcięć akapitowych wprowadzanych spacją lub tabulatorem.

2. Pliki do przesłania

• Plik 1: Tekst artykułu (bez danych autora), opatrzony tytułem i bibliografią załącznikową.

• Plik 2: Dane autora:

  • nazwisko autora, identyfikator ORCID, afiliacja (nazwa jednostki podstawowej i nadrzędnej),

  • tytuł artykułu, streszczenie (200–300 wyrazów) i słowa kluczowe (4–10) w języku polskim,

  • tytuł artykułu, streszczenie (200–300 wyrazów) i słowa kluczowe (4–10) w języku angielskim.

3. Ilustracje, przykłady, tabele

• Nie należy wstawiać ilustracji ani przykładów bezpośrednio do tekstu – należy jedynie odesłać do nich (np. przykł. 1).

• Ilustracje i przykłady nutowe: min. 300 dpi, format TIFF lub JPG, zapisane w osobnych plikach.

• Wszystkie ilustracje, przykłady, wykresy i tabele należy ponumerować i zapisać w osobnych plikach.

• Spis tabel, przykładów i ilustracji (z numerami i opisem) należy umieścić w oddzielnym pliku.

4. Zasady edytorskie

• Przedziały liczbowe i czasowe: półpauza bez spacji (np. 23–24, lata 1997–1999).

• Wtrącenia i znaki interpunkcyjne: myślnik (pauza) ze spacjami (np. „Stanowi on — zdaniem wielu autorów — pierwszy tego rodzaju utwór […]”).

• Dywiz bez spacji (np. teoretyczno-muzyczne, Kowalska-Nowak, D-dur).

• Kursywą: tytuły dzieł, wyrazy obce, nazwy dźwięków (np. Sonata 35, chef-d’œuvre, C₁).

• Wyróżnienia: można stosować rozstrzelone odstępy między znakami (co 1 punkt).

• Cytaty:

  • krótkie (do 30 wyrazów): czcionka prosta, w cudzysłowie,

  • dłuższe (powyżej 30 wyrazów): blok cytatu (oddzielony odstępem, bez cudzysłowu, czcionka 10).

• Cudzysłowy zagnieżdżone: „Cytat »wewnątrz« cytatu”.

• Numer przypisu po cudzysłowie, kropka po numerze przypisu: […] osiągnięcia muzyki światowej”1.

• Numery tomów i roczników: cyfry arabskie.

Inne zasady:

• Apostrof w odmianie obcojęzycznych nazwisk i imion tylko gdy ostatnie litery zanikają w wymowie (np. Jacques — Jacques’a).

• in., p.n.e. (bez spacji); cit. (ze spacją).

• M. Johnson (bez spacji), Walter M. Johnson (ze spacją).

Zapis serii wydawniczych (przykłady):

• Poniatowska Irena, Twórczość muzyczna w drugiej połowie XIX wieku, (Historia Muzyki Polskiej, t. 5, Romantyzm, cz. 2A, 1850–1900), Warszawa 2010.

• Kozłowska-Lewna Alicja, Polska sonata fortepianowa 1845–1910 na tle sonaty ogólnoeuropejskiej, (Prace Specjalne 51), Gdańsk 1994.

5. Przypisy

Monografie:

• Sachs, Muzyka w świecie starożytnym, tłum. Z. Chechlińska, Kraków 1988, s. 312.

• Kolejne cytowanie: Sachs, op. cit., s. 25.

• Cytowanie tej samej pracy bezpośrednio w następnym przypisie: Ibidem, s. 12.

• Cytowanie jednej z wielu prac tego samego autora: Sachs, Muzyka w świecie…, op. cit., s. 173–174.

Rozdziały w monografiach:

• Woźna-Stankiewicz, Postawy artystyczne w XX wieku i problem tradycji w autorefleksji Bairda, Kilara i Meyera, w: Idee modernizmu i postmodernizmu w poetyce kompozytorskiej i w refleksji o muzyce, red. A. Jarzębska, J. Paja-Stach, Kraków 2007, s. 12–20.

Hasła w encyklopediach, słownikach, leksykonach:

• Dziębowska, „Chomiński Józef Michał”, hasło w: Encyklopedia Muzyczna PWM, t. 2, red. E. Dziębowska, Kraków 1984, s. 108.

• Jeśli nie można ustalić autora hasła: „Kopula”, hasło w: Mała encyklopedia muzyki, red. E. Dziębowska, Warszawa 1981, s. 518.

Artykuły w czasopismach:

• Golachowski, Szymanowski — Iwaszkiewicz. Dzieje przyjaźni kompozytora i poety, „Ruch Muzyczny” 1947, nr 1, s. 5.

• Szwejkowski M., Sprezzatura i gracja. Klucz do estetyki liryki wokalnej wczesnego baroku, „Muzyka” 1987, nr 1, s. 3–20.

Źródła elektroniczne:

• Tosser, György Kurtág. Parcours de l'œuvre [online], http://brahms.ircam.fr/composers/composer/1957/workcourse/ (dostęp: 15.10.2010).

• Zachowujemy zapisy oryginalne wydawnictw obcojęzycznych (ed. by, trans. by, vol., sous la dir. de).

6. Bibliografia załącznikowa

• Bibliografia powinna zawierać wszystkie cytowane lub przywoływane pozycje, w układzie alfabetycznym (nazwisko, imię), z rozwiniętymi inicjałami imion autorów.

• Przykład:

  • Sachs Curt, Muzyka w świecie starożytnym, tłum. Zofia Chechlińska, Kraków 1988.

• W przypadku artykułów w czasopismach lub rozdziałów w monografiach wieloautorskich należy podać numery stron całego artykułu lub rozdziału.

  • Woźna-Stankiewicz Małgorzata, Postawy artystyczne w XX wieku i problem tradycji w autorefleksji Bairda, Kilara i Meyera, w: Idee modernizmu i postmodernizmu w poetyce kompozytorskiej i w refleksji o muzyce, red. Alicja Jarzębska, Jadwiga Paja-Stach, Kraków 2007, s. 75–99.